หวัดดีครับ ...
หลายเดือนที่ผ่านมา .. เจอปัญหาหลายอย่างมาก ๆ .. ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ .. ก็ยังไม่ทันได้ตั้งตัวที่จะต่อสู้กับปัญหาสักเท่าไหร่ .. ปัญหา .. มันมีไว้ให้แก้ก็แค่นั้นแหละ .. อาจจะใช้เวลานานมาก หรือ สั้นมาก ก็ตามแต่

เหลืออีกแค่ไม่กี่วันก็จะได้กลับไปไทยแล้ว .. กลับไปเจอพ่อแม่ ครอบครัว เพื่อน ๆ ที่รอเราอยู่ .. ทั้งๆ ที่ไม่เคยรู้จักกันมากก่อนก็ตาม .. และเพื่อนบางคนที่เราเคยเกลียด .. ไม่เหมือนกับเกลียดชัง แต่มันเป็นแค่ความรู้สึกที่เราไม่ค่อยเข้ากันสักเท่าไหร่ เราก็จะต้องกลับไปเจอ .. ก็เหมือนกับตอนแรกที่เรามาที่นี่นั่นแหละ

เราต้องกลับไปเปลี่ยนแปลงตัวเองให้เข้ากับสังคมเดิมๆ ที่เคยอยู่ ไทยแลนด์ ของเรามันจะเปลี่ยนไปมากสักเท่าไหร่กันนะ .. สิบเดือนที่ไม่เคยเห็นแผ่นดินไทย เกิดอะไรขึ้นบ้างมากมาย .. ต่าง ๆ นานา .. สังคมเป็นยังไงบ้าง การเมืองเป็นยังไงบ้าง เราก็คิดอยู่ตลอด

ตั้งแต่ต้นเดือนที่ผ่านมา .. เราไม่มีเวลาให้สิ่งอื่นใดเลย .. ความรู้สึกนี้มันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนจริงๆ .. อาจจะเคยเกิดบ้างแต่ก็ไม่เท่ากับครั้งนี้ .. เป็นความรู้สึกที่เราต้องคิดถึงใครบางคนอยู่เสมอ ตลอดเวลา ทุกชั่วโมง นาที วินาที .. ไปไหนมาไหนด้วยกัน .. ทำอะไรร่วม ๆ กัน .. สิ่งดีๆ ที่เกิดขึ้นระหว่างเรากับเค้ามันเป็นเหมือนกับความฝันจริงๆ .. เพียงแค่เดือนเดียว เราสามารถทำอะไรหลายๆ อย่างร่วมกันได้ .. แม้มันจะมีปัญหาบ้างบางครั้ง แต่เราก็ฝ่ามันไปได้ด้วยกันทุกที .. ความรู้สึกที่พูดไปนั้นคือ "ความรัก" นั่นเอง .. มันเป็นเสมือนกับความรักแท้จริงๆ ที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับตัวเองมาก่อน ... แต่เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา .. เค้าต้องจากเราไป .. เพราะเค้าก็ต้องมีภารกิจอย่างอื่นที่ต้องทำ .. สำคัญสำหรับอนาคตของเค้า .. เค้าเคยบอกเสมอว่าไม่อยากไป แต่ก็ต้องไป .. มันเป็นเหมือนกับลิขิตจริงๆ ที่เรามาอยู่นี่แค่เกืือบสิบเดือน แล้วเจอคนที่เรารักจริงๆ  .. แต่มันก็เป็นช่วงเวลาที่สั้นมาก ที่เราได้ "คบ" กัน .. ตอนแรกก็ไม่เคยนึกมาก่อนเลยว่าเราจะมาเจอคนแบบเค้า .. นิสัยดี .. ไม่เลิศเลอ .. แต่ก็เข้าใจเรา เราก็เข้าใจเค้า .. เหมือนกับ .. นะ .. ไม่รู้สิ .. ความรู้สึกนี้มันบรรยายไม่ได้ .. เราอยากจะเค้าอีกครั้ง แต่ตอนเราจะกลับก็คงไม่ได้เจออีกแล้ว .. พยายามทุกวิถีทางที่จะกลับมา .. แต่คนเรามันก็ยังไม่เคยรู้อนาคตหนิ .. อนาคตเป็นสิ่งไม่แน่นอน .. เราอาจจะเจออะไรที่มากกว่านี้ก็เป็นได้ .. แต่อย่างน้อย .. "เรา" ก็เคยได้เป็นแฟนกันมาก่อน .. ความรัก

ประสบการณ์ที่ไ้ด้จากที่ประเทศนี้มันช่างเป็นอะไรที่ไม่เคยประสบมาก่อนจริง ๆ มีทั้งสุข ทุกข์ เศร้า เหงา เหม่อ เคว้งคว้าง เข็มแข็ง อ่อนแอ มีกำลัง ฯลฯ .. ต่าง ๆ ที่ว่ามามันเป็นเหมือนกล้ามเนื้อที่คอยเติบโตให้เราได้เข็มแข็งอย่างเต็มที่ .. สามารถทำอะไรต่อมิอะไรได้มากขึ้น .. กลับไปก็คงต้องทำอะไรมากขึ้นเหมือนกัน .. อาจจะมีเวลาให้พ่อแม่มากขึ้น .. เพราะเราไม่รู้ว่าอนาคตมันจะเกิดอะไรบ้าง .. ปัจจุบันเป็นสิ่งสำคัญ .. ทำอะไรพลาดไป .. ก็อาจจะเปลี่ยนแปลงอนาคตได้อีกเช่นกัน ..

คนเราไม่ควรหวังอะไรจากอนาคตมากมายนัก .. ถ้าเราอยากได้บางอย่าง .. อย่าเพิ่งซื้อ .. ลองคิดดูก่อน .. พอเวลาผ่านไปสักสองอาทิตย์ หรือ สักหนึ่งเดือน .. แล้วถ้าเราอยากจะได้มันขึ้นมาจริงๆ  .. ก็คว้ามันไว้ .. ถ้าเราลืมมันไปแล้วก็ปล่อยมันไป .. บางครั้ง .. สิ่งที่เราอยากได้มันไม่จำเป็นเลยในชีิวิตประจำวันของพวกเรา .. ถ้าจะทำอะไร ก็ ลองคิดหน้าคิดหลังให้ดีๆ ก่อนที่จะเริ่มทำแล้วกัน .. แต่ถ้ามันใจ .. ก็ลองทำดู ไม่เสี่ยง ไม่รู้ .. จริงมั้ย? ;)

สิบเดือนที่ผ่านมาเป็นช่วงเวลาที่ดีสำหรับเด็กตัวเล็กๆ คนหนึ่งที่ไม่เคยเปิดโลกกว้างขนาดนี้มาก่อน .. เป็นเหมือนการเดินทางผ่านหน้าต่างเล็ก ๆ ที่มีผ้าผืนหนึ่งกั้นไว้ .. แล้วออกมาเจอกับโลกภายนอกที่ไม่สามารถเจอได้ในห้องสี่เหลี่ยมแคบๆ  .. ประสบการณ์ ผู้คน นิสัย .. ต่างๆ เป็นอะไรที่คาดไม่ถึง .. คนเรามันมีนิสัยไม่เหมือนกัน .. ลองคิดดูดีๆ ...

" ... อย่าเพียงดูแค่กระดาษห่อของขวัญ .. จงดูสิ่งที่อยู่ในกล่อง ว่ามันมีค่าขนาดไหน ... "

บิ๊ก .. อำลา .. เนเธอร์แลนด์

ปล. แล้วฉันจะกลับมา ! ik zal terug komen, man ~